Start arrow Modlitwa arrow ABC modlitwy arrow Jan Paweł II o modlitwie
Jan Paweł II o modlitwie Email
 

Ksiądz arcybiskup Piero Marini, papieski ceremoniarz, powiedział: „Jan Paweł II to człowiek, który wierzy w to, co robi. (...) Jest człowiekiem modlitwy. (...) Prymat Boga jest tajemnicą prymatu Piotra”. Ojciec Święty to pierwszeństwo Boga w swoim życiu realizował poprzez modlitwę.

Podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny Jan Paweł II w Kalwarii Zebrzydowskiej wygłosił „najistotniejsze orędzie” – wezwanie do modlitwy: „Trzeba się zawsze modlić, a nigdy nie ustawać (por. Łk 18, 1), powiedział Pan Jezus. Módlcie się i kształtujcie poprzez modlitwę swoje życie. „Nie samym chlebem żyje człowiek” (Mt 4, 4) i nie samą doczesnością, i nie tylko poprzez zaspakajanie doczesnych – materialnych potrzeb, ambicji, pożądań, człowiek jest człowiekiem... „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale wszelkim słowem, które pochodzi z ust Bożych”. Jeśli mamy żyć tym słowem, słowem Bożym, trzeba „nie ustawać w modlitwie!” Może to być nawet modlitwa bez słów”.

Wzywając do modlitwy i nauczając o niej w Liście Apostolskim Tertio millenio adveniente, Jan Paweł II wskazuje na Jezusa Chrystusa jako pierwszego mistrza modlitwy. Wzorując się na Jego pierwszych apostołach, możemy jak oni wołać w Duchu Świętym: „Panie naucz nas modlić się” (Łk 11, 1). Modlitwa Chrystusa jest modlitwą synowską, opartą na głębokiej więzi, wierze i zaufaniu z pełnym poddaniem się woli Boga Ojca. Tak przedstawiona modelowa relacja w rozmowie z Bogiem pozwala, by w modlitwie chrześcijanina toczył się dialog Jezusa z człowiekiem, zbudowany na wzajemności: „Wytrwajcie we Mnie, a Ja będę trwał w was... Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze mnie nic nie możecie uczynić” (J 15, 4-5). Sekretem żywego chrześcijaństwa jest poznawanie w liturgii oraz w doświadczeniu osobistej modlitwy logiki miłości trzech Osób Boskich.

Aby „wypłynąć na głębię”, niezbędny jest zdecydowany wysiłek duchowy i determinacja, otwartość na podjęcie trudu, a także bolesne doświadczenie oczyszczenia. Dojrzały, głęboki i czuły dialog z Jezusem może odbywać się przez modlitwę błagalną, ale również realizuje się w dziękczynieniu, uwielbieniu, adoracji, kontemplacji czy słuchaniu słowa Bożego.

Jan Paweł II podkreśla, że do głębokiej modlitwy wezwane są w wyjątkowy sposób osoby konsekrowane, które ze szczególną troską powinny pielęgnować w sobie ten dar. Do głębokiej więzi ze sobą Bóg powołuje jednak każdego człowieka: „Byłoby jednak błędem sądzić, że zwyczajni chrześcijanie mogą się zadowolić modlitwą powierzchowną, która nie jest w stanie wypełnić ich życia”.

Modlitwa tworzy podstawy wiary. Uleganie „namiastkom szczęścia” w końcu prowadzi do jej osłabienia a nawet utraty. Autentyczna więź z Chrystusem może uchronić chrześcijanina przed połowicznością i rozdwojeniem, na które człowiek wierzący narażony jest w dzisiejszym świecie w obliczu różnych prób. Wynika to chociażby ze specyficznej sytuacji egzystencjalnej osoby świeckiej zaangażowanej w wierze – zanurzona w rzeczywistości mistycznej, jednocześnie powinna w pełni uczestniczyć w sprawach doczesnych, gdzie obowiązują ją kompetencje i profesjonalizm. Ideałem w takim wypadku jest zjednoczenie życia z modlitwą.

Papież wzywa do wychowywania do modlitwy, która jest rzeczywistością podlegającą rozwojowi. Zachęca, by małe społeczności parafialne przeniknięte były atmosferą modlitwy. Szczególną rolę ma tutaj do spełnienia Eucharystia i Liturgia Godzin.

Małgorzata Żebrowska
„Głos Ojca Pio” (nr 29/2004)

 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Myśl Ojca Pio
Słodki jest czyściec, kiedy cierpi się z miłości do Boga.
Informacje o Cookies
Nasz portal wykorzystuje pliki cookies. Możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki
Czytaj całość…
 
Nowy numer
Głos Ojca Pio [89/5/2014]
e-wydanie: eGazety.pl
e-księgarnia: eSerafin.pl
 
Sonda
Czy warto wybaczać?
 

Image
 

Image
Image

Image
Image
Image
Image
Image