W aktualnych warunkach historyczno-kulturowych jeszcze bardziej widać potrzebę starannej i szerokiej obecności Kościoła u boku chorych – pisze Benedykt XVI w orędziu na Światowy Dzień Chorego, 11 lutego. W Roku Kapłańskim zachęca księży do szczególnej troski o cierpiących, a chorych – do modlitwy za duchownych.

Jedno z najstarszych świąt kościelnych. W Jerozolimie obchodzone było już w IV w., o czym świadczą zapiski Egerii – ówczesnej hiszpańskiej pątniczki, która podjęła się trudu pielgrzymowania do Ziemi Świętej. Wrażenia z tej pielgrzymki skrzętnie odnotowywała w swoim „Dzienniczku”. Dzięki jej szczegółowym opisom możemy sobie wyobrazić rangę tego święta i uroczysty sposób jego przeżywania.

Zasłużyła na miano świętej od spraw beznadziejnych, dokonująca rzeczy po ludzku, zdawałoby się, niemożliwych. Żona, matka i… zakonnica. Na obrazach przedstawiana zwykle w koronie z róż. Nie można jednak osądzić jej pochopnie mianem „landrynkowej” świętej. Zanim osiągnęła chwałę nieba, doświadczyła w swoim życiu licznych cierpień.

Biskupi napisali do wiernych list o bezcennym dobru języka ojczystego. Dziękują w nim ludziom kultury dbającym o wyrażanie myśli w zachwycający sposób. Zwracają uwagę na zubożenie języka i jego wulgaryzację. Z uznaniem odnoszą się m.in. do społecznej inicjatywy „Cała Polska czyta dzieciom”. Będzie on czytany w kościołach w niedzielę, 17 stycznia.